Verdronken vlinder
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zomaar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht
Wil ik sterven op het water maar dat is een zorg van later
Ik wil nu als vlinder vliegen op de bloemenblaadren wiegen
Maar zo hoog kan ik niet komen
Dus ik vlieg maar in mijn dromen
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Om te leven dacht ik je zou een vlinder moeten zijn
Om te vliegen heel ver weg van alle leven alle pijn
Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder
Want zelfs vlinders moeten sterven laat ik niet mijn vreugd bederven
Ik kan zonder vliegen leven
Wat zal ik nog langer geven
Om een vlinder die verdronken is in mij
Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn
Drowned butterfly
It’s to die upon the water with your broken paper wings
to keep floating after cloud filled flights that soaring always brings
With your slowly fading colors without questions without hollers
finally and everlasting flower kisses and then resting
Scents that you have smelled as rotten
all of that may be forgotten
‘cause the water slowly rocks and sings
It’s to die upon the water with your broken paper wings
Like a butterlfy succesfully reaching for the sun
Like a butterfly’s free to be scared to live and run
I would drown to leave no crater but that’s a chase for later
let me flap my wings and hollor rest on leafs of every color
but that hight’s too high for scheming
so I’ll leave those highs for dreaming
day to day keeps me on the run
like a butterlfy succesfully reaching for the sun
To truly feel alive I thought you’d have to be a butterfly
to fly away from any pain and every stoned faced lie
but no longer does it bother being jealous of another
if even butterflies must perish it’s my joy that I will cherish
I can live without a flutter
I no longer care for other
inner butterflies that died a lie
to truly be alive I don’t have to be a butterfly
Translation by Benne van der Velde
Lennaert Herman Nijgh (January 29, 1945 in Haarlem – November 28, 2002 in Haarlem) was a Dutch lyricist. Nijgh was most commonly known as the lyricist for Boudewijn de Groot.[1]
Nijgh was an only child[2] and grew up in Heemstede. He went to the Coornhert Lyceum in Haarlem, together with his childhood friend Boudewijn de Groot. After two years Nijgh left the school, claiming that he was thrown out.[3] He continued his education at the Kennemer Lyceum in Overveen. In the meantime, he stayed friends with De Groot. He then went to the Netherlands Film Academy, but never graduated.[2]
Nijgh's breakthrough started when the record label Philips published the single Een meisje van 16, which was an adaptation of Charles Aznavour's ballad Une enfant (de seize ans), and was sung by Boudewijn de Groot.[4] Nijgh was coached by Ernst van Altena, who had previously translated works by Jacques Brel.[4]
In 1968, Nijgh and De Groot temporarily stopped working together. However, in 1973, the two started collaborating again.[4]
Nijgh married three times, but never had any children. His first marriage was in 1969, with Dutch singer Astrid Nijgh (née De Backer). The couple divorced halfway through the seventies, but continued working together professionally.[2] Nijgh married two more times after that.[4][5]
Nijgh owned a ship named De Jonge Jacob (The Young Jacob), that he bought from a fisherman from Urk in 1969. Nijgh was a frequent visitor of Urk during his life.[6] He used his ship to sail to England every year.[2][6] His neighbour was Mart Smeets and they always greeted one another with the line "Dag meneer van de sport/kunst" (Hello sir of the sports/arts).[7]
Nijgh's parents died in 2000, after which he wrote melancholy columns for a while.[2]
Nijgh died on November 28, 2002, of gastrointestinal bleeding. He was hospitalized at that time because of kidney stones.[2]
Source: Wikipedia
Singer/songwriter Boudewijn de Groot sings ‘Verdronken vlinder’