De zwarte kat met één witte sok

Kleine, zwarte kat met één witte sok

die alles over mij weet.

Jij ziet het nu, het dan

het later, als dat bestaat.

De egoïstische bomen blokkeerden

het licht, tot ik jouw malle poot zag

die de zwarte diepte uitdagen.

Mijn brein had het opgegeven,

een vlezige kortsluiting, en ik

klaar om mijn fiets in de greppel te gooien,

tot jij de straat overstak.

Jij, zo wantrouwig naar voorbijgangers

die jou, en je ene, wolkachtige voet

kunnen overrijden.

Ik hoef aan jou niet uit te leggen

dat het een zware tijd is geweest.

Jij kijkt naar me met die mintgroene ogen

en ik zie het ineens weer.

In een lichaam dat zwart is van binnen

zal ik proberen te zoeken

naar de witte voetjes in de verte.

The cat with one white sock

Little black cat with one white sock,

who knows all about me.

You see the now, you see the then,

the later, if such a thing exists.

The trees selfishly blocked the light,

until I saw your silly paw

that dares to challenge the void.

My brain had given up,

a meaty stew malfunctioning, and I

ready to throw my bike in a ditch,

when you decided to cross the street.

You, so wary of the passers-by

that might run over you

and your one, cloud-like foot.

I don’t have to explain to you

that things have been rough lately.

You lock those mint-green eyes

with me, and I see things differently.

In a body that’s black inside

I’ll try to look

for the tiny white toes in the distance.